21/11/17

[#AttijewskaTrip] Lublin / Lublino

Nel nostro viaggio a ritroso, a distanza di ormai 6 mesi, eccoci arrivati a ricordare Lublin, per gli amici italiani, Lublino. No no, non Dublino: proprio Lublino.
Sorpresi, eh? Non sapevate esistesse, vero? Ebbene si, e non è nemmeno piccola: con 350mila abitanti è il capoluogo del voivodato omonimo.
Ed è molto carina, perlomeno la città vecchia (Stare Miasto), oltre all'omonimo castello nelle vicinanze (Zamek Lubelski): sono davvero parecchie le cose belle da vedere in pochi metri. E' chiaro, forse in una giornata intera si riesce a vedere davvero tutto... ma se uno sta girando per la Polonia, o capita lì vicino (più o meno come è capitato a noi) vale la pena di programmare una giornata di visita.
Veniamo alla parte gag (so che siete qui per questo): il giorno in cui abbiamo visitato la città erano in corso in Polonia gli Europei Under 21 di calcio, e Lublin era sede del ritiro delle nazionali di Polonia, Slovacca, e Svezia, che insieme all'Inghilterra componevano il girone A, e avrebbero giocato  tra la Kolporter Arena di Kielce e l'Arena Lublin.
La faccio breve: a 28 ore dal calcio di inizio di Polonia-Svezia (ventotto ore prima! cioè il pomeriggio del giorno prima) Lublin già era letteralmente invasa dai tifosi svedesi, che con le loro maglie gialle di Ibrahimovic, Ljungberg, Andersson & co. e le loro corna in testa da nordici, bevevano caterve di pinte seduti ai tavolini dei bar, intonando cori e aizzando la folla.
Non credevo che l'Under 21 svedese avesse così tanto seguito, ma evidentemente il rapporto tra il costo della vita svedese e quello polacco ha spinto migliaia di turisti svedesi a scegliere la Polonia come meta delle vacanze, utilizzando come pretesto gli Europei di calcio Under 21.
(Non interessa a nessuno, probabilmente nemmeno agli sbronzoni svedesi di cui sopra e di cui segue la foto, ma la partita è finita 2-2).

In giallo, svedesi ubriachi
Altre cose belle da visitare sono sicuramente il parchetto di Plac Litewski ("piazza lituana", ma non mi ricordo perché si chiama così) con la sua bella fontana/piscina dove i bambini vanno a sguazzare e il parcone Ogròd Saski ("giardino sassone").
Dai, questo blog non è la Lonely Planet e nemmeno Trip Advisor quindi le varie cose belle ve le cercate su internet per gli affari vostri: volevo solo segnalarvi che qui il 9 settembre, alla Lublin Arena (dopo averla pulita dai bicchieri di plastica delle birre bevute dagli svedesi) si è tenuto un epocale concerto "tricolore" con Sabrina (Sabrina e basta: qui in Polonia si dà già per scontato che il cognome sia Salerno), Drupi, Al Bano & Romina Power, e Stefano Terrazzino.
Stefano Terrazzino è uno di quegli italiani che non hanno voglia di lavorare e vanno all'estero, dove scoprono che anche lì bisogna lavorare, e allora si mettono a fare i camerieri con il sogno nel cassetto dello spettacolo. A un certo punto, scatta la truffa made in Italy: qualche video artefatto su youtube, qualche montagna di like comprata, un po' di sano finto article marketing in italiano (che tanto all'estero non capisce nessuno) e si convince la popolazione locale di essere una stella dello spettacolo italiana in fuga da un paese allo scatafascio (la storia del paese allo scatafascio è l'unica cosa vera in tutto questo).
Così, all'improvviso, l'italiano emigrante torna a cantare, e visto che magari due note le sa mettere in fila veramente, diventa una star dello showbiz polacco (se ce l'ha fatta Il Volo, ce la può fare anche lui), e diventa famoso tanto quanto Matteo Becucci in Italia. Chi? Ecco, vedi?
Un giorno arriverà l'Euro in Polonia e arriverà anche la crisi, e Stefano Terrazzino tornerà a fare il cameriere.

TUTTO VERO - Stefano Terrazzino & friends

(Ciao Stefano, so che stai leggendo: fatti una risata, e una pizza con l'ananas al tavolo 4, forza. Per tutti gli altri, cercatevi la sua storia su Google.)
- Atti -




Tyle czasu minęło, a my jeszcze mamy kilka opowieści z #AttijewskaTrip dla Was! Tak, tak, dokładnie tego z czerwca (ups, mamy listopad?). Zgodnie z tytułem - czas na kilka słów o Lublinie!
Z mojego rodzinnego miasta mam blisko do Lublina, ale tak się złożyło, że nigdy tam nie byłam. Nie licząc jakiejś wyprawy z tatą z czasów mocno szczenięcych oraz wycieczek szkolnych. Okazja się nadarzyła, kiedy byliśmy z Enrico u moich rodziców - samochód jest, czas jest, więc w drogę!
Lublin ma swoją magię. W sumie zastanawiałam się, dlaczego nie poszłam tam na studia :D
Ogólnie na czas naszej wycieczki do Lublina, rozgrywały się jakieś mecze Under21 (ja tam się nie znam, ale dużo Szwedów było. O ironio, zważywszy na przegraną Włochów ze Szwedami). W związku z powyższym, ludzi było sporo :D Pełne bary, pijani Szwedzi. Generalnie dobra atmosfera.
Co widzieliśmy? Ogród Saski, Plac Litewski, no i oczywiście Stare Miasto. Nie miałam ochoty wracać do domu, ale trzeba było. Miasto bardzo urokliwe, chętnie wybiorę się tam ponownie :)
Problemów z parkingiem nie było. Obiad - hmm, wydaje mi się, że byliśmy tutaj. Brzuchy były pełne i zadowolone :D

-Maja-

23/10/17

Wróciliśmy! / Siamo tornati!

Jeżeli chodzi o mnie, powód mojego milczenia znajduje się na załączonym obrazku:


Witam się tym razem jako magister ekonomii. Niby nic nadzwyczajnego, ale jednak mam satysfakcję uregulowania kolejnej rzeczy i zamknięcia pewnego etapu :) Bardzo przyjemnego zresztą etapu, ale czas iść do przodu.

Kilka dni temu wróciłam do włoskiego gniazdka, studia mam już z głowy (przynajmniej jak na razie). Dlatego możemy wrócić na bloga!
-Maja-



Come avrete intuito dall'immagine qui sopra, la Maja si è ri-laureata (laurea magistrale in Economia, per essere precisi)... se vi stavate chiedendo che fine avessimo fatto, questa è una buona spiegazione della nostra assenza. Presto torneremo con i nostri post!
- Atti -

21/08/17

[#AttijewskaTrip] Łódź

A Lodz si tifa Widzew / Jedyna rzecz, jaką słyszał Enrico o Łodzi :D

Benché siamo molto lontani dalle ferie (nel senso che le abbiamo finite quasi due mesi fa), è ora di continuare il nostro racconto... anche perché voi magari in ferie ci siete ancora, quindi ci sta benissimo.
Andando a ritroso, prima di Bratislava, siamo stati a Lodz... che si pronuncia proprio "lodz" se usate il nome inglese, ma si dice "uch" se usate il nome polacco.

Lodz è una cittadina post-industriale poco ridente ma molto divertente. Il governo polacco sta investendo parecchio nella riconversione di questo ex-polo industriale, e quindi la città si sta rimodernando ad un ritmo altissimo. La Maja, dopo appena 10 mesi che non passava in città, era di continuo a dire "ma questo qui non c'era, questo non era così" ecc. ecc.
A Lodz ci sono 700mila abitanti, che la fanno una delle più grosse città della Polonia, e un po' di Università. E' appena stata rifatta la stazione dei treni (ora dovranno fare i treni, però... nel senso che bisognerà servire un po' meglio il resto della Polonia) e c'è un bellissimo centro commerciale (Manufaktura) che è un grande come un quartiere, dove all'interno trovano anche posto cinema, locali, attività per bambini, insomma non è solo il posto per fare la spesa che tutti in fondo amiamo e odiamo allo stesso tempo, da buoni occidentali figli del capitalismo.
Ma la cosa più bella di Lodz, in particolare se te la mostra uno studente universitario, è senza dubbio la Piotrkowska: 4 km (anche se wikipedia dice 7) di monumenti, piazzette, locali, negozi, locali, gente che beve, locali, locali.
Poi a Lodz si gira bene perché ci sono gli autobus e i tram.
I prezzi sono ancora buoni, comparati con il resto della Polonia. Tanti giovani (come in tutte le città universitarie) e anche tanta cordialità. In giro si parla inglese senza troppi problemi.
Insomma, non ho fatto l'Erasmus, ma se dovessi farlo ora, Lodz tutta la vita. (Oppure Cracovia).
Discorso a parte meriterebbe il mondo "studentato" ma questo forse è un capitolo per conto suo... ok, vi lascio al racconto della Maja, che avendo vissuto lì per 4 anni, avrà un punto di vista diverso.

- Atti -





Trochę czasu minęło, co? To teraz (skoro już stosujemy chronologię wsteczną) czas na Łódź. W sumie byliśmy tam dwa razy. Pierwszy raz - żebym zdała egzamin. Drugi - w celach czysto towarzyskich ;)
Łódź jest dla mnie super miejscem. Spędziłam tu 4 lata i choć postrzegana jest jako szare, brzydkie miasto - ja tak nie uważam!
Po 10 miesiącach nieobecności co chwila nie mogłam się nadziwić, ile się zmieniło! Serio, zupełnie inna komunikacja miejska, nowe budynki, kolejne remonty (to akurat jak zawsze, ale faktem jestm, że remontują teraz inne rzeczy!). Aż szkoda, że miałam tak mało czasu na przyjrzenie się wszystkim zmianom.
W każdym razie dobrze się tam żyło. I fajnie się ją pokazywało Enrico.
Nawet zakupy w Manufakturze zrobił! W swojej części się nie przyznał, ale odwiedziliśmy House, gdzie dokonał shoppingu. Ok, to ja się dłużej po sklepach kręciłam, ale to on coś kupił :D Cóż, takie sieciówki z polskimi cenami to fajna sprawa dla kogoś, kto pracuje w kraju z Euro :P
Ba, kiedy przyjechaliśmy drugi raz, kolację nawet tam zjedliśmy - Manufaktura dobra na wszystko :D
Ale to, co chciałam mu pokazać przede wszystkim - Piotrkowska. Przyjechaliśmy do Łodzi w poniedziałek i wyjechaliśmy w środę. Czyli dwa wieczory spędzone na miejscu. Obydwa na Piotrkowskiej, bo gdzieżby indziej? Bary, dyskoteki (no dobra, w tych dniach dyskoteki raczej były nieczynnem ale bary działały jak najbardziej!) i ogólnie ulica pełna życia. Nawet w poniedziałkową noc. Rzecz jasna nie tak bardzo jak w weekend w trakcie roku akademickiego ;) Ale pusto nie było.

Dużo mogłabym napisać na temat Łodzi. Ale nie zmieściłoby się tutaj :) I byłoby dosyć nieobiektywne, bo czuję do tego miasta wielki sentyment. W każdym razie to dla mnie miejsce, w którym naprawdę coś się dzieje. I nie mogę się doczekać, kiedy tam wrócę w odwiedziny :)

-Maja-

13/07/17

[#AttijewskaTrip] Bratislava / Bratysława

E' succeso qui / To się wydarzyło tutaj


Zacznijmy może od końca... A mianowicie od Bratysławy, którą potraktowaliśmy jako przystanek w drodze powrotnej do Włoch. Dotarliśmy do miasta akurat na kolację. Więc hotel, rozpakowanie się, kąpiel (mieli wannę!!) i idziemy w miasto.


W każdym razie scenka ładna: środowy wieczór, snujemy się po mieście, zadowoleni, że już jutro wieczorem będziemy w domu, zamówimy sobie włoską pizzę, a w piątek będziemy mieli caaały dzień na ogarnięcie mieszkania - w końcu w sobotę goście przyjeżdżają! Ah, wreszcie, jutro pizza... Ok, ale teraz wracamy do hotelu spać.
Wszystko ładnie pięknie, obudziliśmy się na czas, zjedliśmy śniadanie (które było opóźnione no ale jak się zaraz dowiecie - to był najmniejszy problem z całego dnia), wyciągamy walizki do samochodu i ruszamy!

A jednak nie.

Samochód nie odpala. Cóż, przecież nie mogło się nic zepsuć jeszcze w Polsce, Bratysława jest idealnym miejscem do tego. A ostatni dzień podróży to przecież idealny moment :)

Ok, Enrico dzwoni do ubezpieczyciela i wyjaśnia sprawę.
Po 3 godzinach przyjeżdża laweta. Kierowca nie zna angielskiego. No dobra, ok, to kierowca, nieważne. Istotne, że dogadamy się w biurze. Poza tym ja po polsku, on po słowacku i jakoś się porozumieliśmy.

Dojeżdżamy do biura. Zaznaczamy, że dogadamy się po włosku, polsku albo angielsku. Pani twierdzi, że "ok, no problem! do you want coffee or water?". Oj wodę to poprosiłam, bo nie dość, że ciepło na dworze, to do tego gorąca sytuacja. "Ok, water? With eee yyy menta eee yyy MINT!??".
Zaczyna się ciekawie. No ale dobra, co mnie obchodzi, czy zna nazwy jakiejś zieleniny. Przecież ona tu ma nas obsłużyć w sprawie samochodu, więc nieważne.

Hmmm. No ciężko się było porozumieć. Tomorrow czy yesterday - dla pani to nie robiło różnicy.

- we can bring out our things from the car?
- ah car, yes, you can take a car!

(w tym miejscu włączył się pan, który zaczął jej tłumaczyć po słowacku, że my samochodu zastępczego nie dostaniemy za darmo, ale musimy zapłacić; zaczęłam się zastanawiać, o co chodzi? Chcemy wziąć tylko nasze walizki!)

- yy but we need to leave you our car because is broken!
- yes, you can take a car, but you need to pay and you need to go up, here!

Po jakichś dwóch minutach udało nam się wytłumaczyć, o co nam chodzi, uff.

- where you hava hotel?
- we don't have one

I tutaj pani do pana: "super! nie mają nawet hotelu, ciekawe gdzie ja ich teraz zawiozę!" - no tak, przecież zabukowaliśmy hotel na jedną noc dłużej, na wypadek, gdyby nam się samochód zepsuł :)

Uff, udało się zabukować jakiś hotel, pani nas odwiozła, przepraszając za swój angielski. Będzie dobrze, mówi się trudno. I tak spędziliśmy dodatkową noc i większość dnia kolejnego w Bratysławie.

Ale to nie koniec :)

Na drugi dzień odebraliśmy samochód. "Your battery isn't ok".
Aha, akumulator na wykończeniu. Ale... przecież zostawiliśmy auto u mechanika, nie mogli zadzwonić, żeby spytać, czy zmienić też akumulator? Niee, przecież możemy jechać 800 kilometrów bez problemu :) Ok, my już chcemy do domu! Jest piątek po godzinie 16, przed nami długa trasa. Zapłacone i jedziemy. W sumie kiedy Enrico płacił, spytałam go, czy to normalne, że nie poprosili go o podpis. W sumie tłumaczył, że trzeba podpisać, ale nikt długopisu do ręki nie dał więc ok... Ruszamy więc, nareszcie!

Telefon.

Proszę wrócić, potrzebujemy podpisu.

Serio?

Dobrze, że chociaż w barach jako tako znają angielski:



Dotarliśmy do Włoch prawie o północy. Ale nie do domu. Przypomnę, że mieliśmy wrócić w czwartek wieczorem, bo w sobotę mieliśmy mieć gości.
Więc całe szczęście, ale nasi goście przenocowali nas z piątku na sobotę (za co jesteśmy im baaaardzo wdzięczni!), a my zabraliśmy ich w sobotę rano do siebie.

Wspomnę jeszcze o Diego. Diego w sumie dał pomysł na tego bloga. Kiedy byliśmy w Pradze (zatrzymaliśmy się w niej w drodze do Polski), Enrico dostał wideo od przyjaciół. A na wideo Diego mówi:

"życzę ci, żeby twój samochód się zatrzymał w Bratysławie"

Dzięki Diego!



Cóż, do Bratysławy chyba nie wrócimy...

- Maja -


Cominciamo dalla fine del nostro #AttijewskaTrip : BRATISLAVA. Che ha sempre avuto un nome bellissimo. Sembra già il nome di una tragedia, no? Tipo Srebrenica. Per fortuna non ho notizie di tragedie (perlomeno non in epoca moderna), che poi tanto alla fine le tragedie sono sempre tragedie ovunque accadano.
Allora, di Bratislava posso dire che c'è un centro molto carino, un bel castello, un paio di musei, ecc ecc, ma si visita tutto in due giorni, occhio e croce. Appena fuori dal centro è abbastanza brutto e costruito a cazzo di cane. Cioè, tipo, attaccato alle mura del castello, ci sono delle palazzine. Beh, ma proprio con tutto lo spazio vuoto della Slovacchia, proprio lì dovevate fare le case? E tante case in rovina, anche in centro/vicino al centro. E poi fuori dal centro (stazione dei treni compresa, come sempre) c'è proprio un clima un po' ..."dodgy".
Non tutti parlano inglese, e tra quelli che lo parlano, non tutti lo parlano bene. Non c'è nemmeno tantissima gentilezza e cortesia. I prezzi più bassi che in Italia ma non bassissimi (alla fine è pur sempre una capitale turistica).
Insomma, la consiglio per un weekend volante "ven-sab-dom" per coppie, famiglie o per una zingarata di amici giovani 18-39 (di entrambi i sessi)... ma davvero, non oltre i 3 giorni.
E se devo fare una lista di città da visitare in Europa, penso che Bratislava possa essere oltre il 50esimo posto.
Detto questo, mi è piaciuta.

Ah, poi siamo rimasti a piedi con la macchina (come vi racconta la Maja in polacco qui sopra, usate google translate) e vi assicuro che restare a piedi con la macchina all'estero sono sempre due gran maroni, soprattutto a Bratislava.
- Atti -